say, วิ่ง, ไดอารี่

Recon Run Challenge

จากกิจกรรมการวิ่งของพี่ตูน บอดี้สแลม 10 วัน 400 กิโลเมตร เพื่อนำรายได้ไปซื้ออุปกรณ์ทางการแพทย์ให้แก่โรงพยาบาล หลายคนได้ร่วมบริจาคกับกิจกรรมครั้งนี้ และอีกหลายๆคนเกิดแรงบันดาลใจในการออกไปวิ่ง

“ก้าวเล็กๆ ที่ออกไปวิ่ง มาจากชัยชนะของจิตใจที่ยิ่งใหญ่”

เมื่อต้นปี 59 มีการสร้างเพจเล็กๆ เพจหนึ่ง ชื่อ Recon Running เป็นการรวมกลุ่มเพื่อจัดวิ่งออกกำลังกาย และในฐานะเพจของคนส่งเสริมการวิ่ง จึงเกิดกิจกรรมชาเลนท์ตัวเอง 10 วัน 100 กิโลเมตร ทั้งนี้ กิจกรรมนี้ไม่มีการบริจาค ไม่มีเส้นทาง มีแต่ระยะทางที่ท้าทาย ว่าต้องทำให้ได้ภายใน 10 วัน 100 กิโลเมตร

ระยะเวลาตั้งแต่วันที่ 3 – 12 ธันวาคม 2559

สิ่งที่ต้องต่อสู้และเอาชนะให้ได้ คือการต้องตื่นเช้าเพื่อมาวิ่ง ผมตั้งนาฬิกาปลุกไว้ที่ 05.30 น. หลังจากเสร็จธุระส่วนตัวได้ออกสตาร์ทวิ่งจริงในเวลาประมาณ 05.45 น. อากาศกำลังดี เย็น สบาย

3 วันแรกแรงขายังดีอยู่ ทำเวลาได้ดี วิ่งจบแบบไม่เจ็บและไม่เหนื่อยจนเกินไป แต่พอเข้าวันที่ 4 เย็นวันก่อนนั้นไปตีแบด ทำให้เกิดอาการล้าสะสมหนักกว่าเดิม มีผลให้เช้าวันที่ 4 วิ่งได้ไม่ดีนัก จบที่ 6 กิโลเมตรเท่านั้น  ต้องมาวิ่งในตอนเย็นให้ครบ 10 กิโลเมตร

วันที่ 5 ตรงกับวันพุธ แน่นอนทุกวันพุธมีนัดตีแบดในตอนเย็น เช้าวันนั้นจึงต้องตุนไว้ก่อนให้ได้ 10 กิโลเมตร และทำได้ไม่ยากนัก สิ่งที่น่ากลัวคือเช้าในวันต่อมา เพราะจะล้าสะสมจากวิ่งตอนเช้าและตีแบดในตอนเย็น

วันที่ 6 เช้าวันนั้นก็เป็นไปตามคาด ไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ เพราะมีอาการท้องเสียทำให้เพลียหนักไปกว่าเดิม เช้าวันนั้นพลาด แต่ตอนเย็นกลับมาวิ่งได้ 10 กิโลเมตร

วันที่  7 ตรงกับเช้าวันศุกร์ วิ่งได้แค่ 6 กิโลเมตร ถึงวันนี้ระยะทางรวม 60 กิโลเมตร

วันที่  8  ตรงกับวันเสาร์เช้าวิ่ง 10 กิโลเมตร และวิ่งในตอนเย็นอีก 10 กิโลเมตร ระยะทางรวม 80  กิโลเมตรแล้ววว ..ว ยังเหลืออีกแค่ 10 กิโลเมตร

วันที่ 9 ของการชาเลนท์ซึ่งตรงกับวันที่ 11 เดือนธันวาคม 2559 เช้าวันนั้นอากาศหนาวเป็นพิเศษ แต่นาฬิกาปลุกยังทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยมเช่นเคย ผมไม่มีอาการอิดออด ถีบตัวเองออกจากเตียงนอน เข้าห้องน้ำ แต่งตัว ยืดเส้นยืดสายนิดหน่อย ก่อนจะเริ่มวิ่งในระยะ 10 กิโลเมตรสุดท้ายของการชาเลนท์ ..

และวันนี้ก็จบการวิ่งครบ 100 กิโลเมตรเร็วกว่ากำหนด 1 วัน กิจกรรมนี้นอกจากจะเป็นกลวิธีที่ทำให้ได้ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอแล้ว ทำให้รู้ด้วยว่าขีดจำกัดของเรายังมีอีกเยอะมาก ทุกวันนี้ที่เราทำได้เท่านี้เท่านั้น เพราะถูกหลายๆอย่างดึงรั้งไว้ ตัวการสำคัญที่สุดที่จะคอยดึงรั้งเรา ก็คือ ตัวเราเอง

เราสร้างความขี้เกียจขึ้นมาเอง
เราสร้างข้ออ้างสารพัดมาเองเราสร้างความกลัวขึ้นมาเอง

ในเมื่อเราสร้างมาเอง เราก็สามารถทำลายลงด้วยตัวเองได้เช่นกัน ทำลายสิ่งที่ไม่ดี และสร้างสิ่งที่ดีขึ้นมาทดทน

เรื่องวิ่งเรายังทำได้ เรื่องอื่นๆ ก็เช่นกัน.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *